[:en]
Formerly celebrated as the domain of pseudonymity and anonymity, digital information spaces have gradually become structured with regard to real persona. It is no secret anymore that each one of us is perfectly profiled not only on the Internet through websites we choose to visit or searches and clicks we make, but also through our activities on other electronic communication networks such as mobile telephony. Consumer-tracking technologies are fuelled by today’s commercial interest in targeted marketing and personalized ads, whereas state interventions allege conserving social morals, ensuring criminal justice and protecting intellectual property rights as excuses for data retention. The consequences are a popular matter of debate when it comes to cases of top-down mass suppression of freedom of expression and access to information. What is often overlooked is the inevitable intimidation of individuals in the most casual online activities, the subtle but constant inner anxiety towards accessing commonplace information, and the consequent self-censorship that takes place in the everyday. We are becoming more and more concerned with “fashioning” our profiles and restraining our most genuine curiosities to achieve profiles that perfectly fit in societal norms. We indeed live in a “global village”, not in the positive sense the phrase used to connote, but rather through what we call “neighborhood’s pressure” in Turkish language, the domineering influence of peers on the individual in miniature communities. Data Catchers is a series of speculative archaeology objects that address this rising phenomenon. They are conceptualized as subversive instruments allegedly developed by individuals who try to cope with the dilemma of maintaining a decent profile and accessing the desired information that would threaten that profile. Inspired by the long tradition of animal trapping, the instruments ceaselessly try to sense ambient data propagated by electromagnetic waves and confine it in its most physical and encrypted form in the user’s personal inventory. Keeping the user’s anonymity is achieved by avoiding decryption. This ironically prevents the user herself from knowing what exactly has been captured, whereas grants her with the satisfaction of laying her hands on what was potentially out of reach. The instruments are products of fine and exhausting handcraft, evidential to an overwhelming thirst for information.
Artist: Ebru Kurbak
[:tr]
Önceleri rumuzların ve anonimliğin mecrası olarak bilinen dijital veri mekanları zamanla gerçek şahıslar ile bağlantılı olarak yapılanır oldu. Günümüzde her birimizin kişisel özellikleri internette ve diğer elektronik iletişim mecralarında gezdiğimiz siteler, yaptığımız aramalar, tıklamalar, ya da telefon görüşmeleri gibi eylemler incelenerek kusursuz bir şekilde tahmin edilebiliyor. Bir yanda ticari güdülerle tüketici izleme ve kişiye özel reklam teknolojileri geliştiriliyor. Diğer yanda devletler sosyal ahlakı korumak, cezai adaleti sağlamak ya da fikri mülkiyet haklarını savunmak gibi gerekçeler göstererek veri saklama ve izleme yollarına başvuruyor. Bunların sonucu olarak ifade özgürlüğü ve bilgiye erişimin baskıcı ve kitlesel bir şekilde kısıtlandığı durumlar yaygın tartışma konusu haline geliyor. Ancak kullanıcı izleme ve veri saklamanın çoğunlukla gözardı edilen bir başka sonucu daha var. Kişiler gündelik çevrimiçi aktiviteleri esnasında bu durumdan ister istemez huzursuzluk duyuyor, sıradan bilgiye ulaşmaktan bile çekinir hale geliyor, sonuç olarak da oto sansür uygulamaya başlıyorlar. Çevrimiçi profillerimizin tasarımı konusunda gitgide daha kaygılı hale geliyor ve toplumsal normlara uyan imajlar yaratabilmek için en samimi meraklarımızı dizginlemek durumunda kalıyoruz. Küçük topluluklarda çevrenin birey üzerinde yarattığı “mahalle baskısı”na benzer bu baskı sayesinde hakikaten de hep bahsedilen o “küresel köy”de yaşar hale geldik. Veri Yakalayıcılar bu meseleyi ele alan bir kurgusal arkeoloji nesneleri dizisidir. Bir yandan profilinin saygınlığını korumaya çalışırken öte yandan bu profile zarar verebilecek bilgiye erişme arzusunun yarattığı ikilemle başa çıkmaya çalışan bireyler tarafından sözde geliştirilen araçlar olarak kurgulanmıştır. Geleneksel hayvan tuzaklarından esinlenerek tasarlanmış olan bu araçlar elektromanyetik dalgaların yaydığı verileri durmaksızın algılar ve bunları en fiziksel ve şifrelenmiş halleriyle kullanıcının kişisel envanterine hapsetmeye çalışır. Kullanıcının anonimliği şifre çözme eyleminden tümüyle kaçınarak sağlanır. Kullanıcı bir yandan daha önce elde edemediği bir şeye sahip olmanın tatminini yaşarken, diğer yandan ironik bir şekilde yakalanan verinin içeriğinin ne olduğunu bilmekten mahrum edilir. Veri Yakalayıcılar bilgi edinmeye duyulan büyük açlığı temsilen ince ve zahmetli el işi ile üretilmiştir.
Artist:
Ebru Kurbak Ebru Kurbak[:]
